vrijdag 20 juli 2012

nog een ouwe spinsel (2008)

opzij opzij opzij
maak plaats maak plaats maak plaats

Aan dit lied van Herman van Veen moet ik elke woensdag morgen denken als ik in alle vroegte de wijk en mijn woonplaats uitrijd. Bijna altijd word ik op de hielen gezeten door jonge automobilisten in donkere golfjes of peugootjes. Ze rijden soms zo dicht achter me dat ik in de achteruitkijkspiegel de jeugdpuistjes kan tellen.
Op het traject vanaf mijn voordeur tot aan de ringweg is geen gelegenheid tot inhalen en menigeen vind dat ik harder moet rijden dan de toegestane 30 en 70 km per uur.
Nu heeft echtgenoot mij op het hart gedrukt om met een koude dieselmotor niet weg te scheuren, dus dan doe ik dat ook niet. Bovendien vind ik het wel grappig om de heren automobilisten wat op stang te jagen. Eenmaal op de ringweg sla ik linksaf naar het rustige noorden en scheuren de anderen richting Amsterdam om aan te kunnen sluiten bij de file die daar al fiks gegroeid is.
Als ik op de dagen dat ik 's middags moet werken, tegen half 9 's morgens voor het keukenraam sta..........zie ik een soortgelijk beeld. Alleen zijn het nu jonge moeders met stuiterende kinders op de achterbank die met ware verachting de verkeersdrempels nemen. Kinderen worden afgezet bij school, moeder naar haar baan of de sportschool. In ieder geval houdt de limiet van 30 km in de wijk gigantisch op.
Diezelfde moeders zijn buiten de auto vaak jonge vrouwen die hun buurt leefbaar en veilig voor de kinderen willen houden. Ze komen dan ook eens in de zoveel tijd (voor een nieuwe raadsvergadering) langs met een handtekeningen lijst om het harde autorijden in de wijk terug te dringen. Tja, autorijden verandert blijkbaar toch iets in een mens.

Vanmorgen....eenmaal aangekomen op de ringweg met een inmiddels warm geworden dieselmotor trapte ik, zoals ik meestal doe, op het gaspedaal van onze getunede peugot. Dat vind ik leuk, het wagentje scheurt er dan vandoor en de beduusde koppen van de heren die mij in proberen te halen vind ik nog leuker.
Deze keer liet ik de heren ver achter me. Ze bleven 70 rijden.
Ik kreeg pas argwaan toen het te laat was. In mijn achteruitkijkspiegel zag ik hem staan. "de driepoot".
En ik had helemaal geen haast...........

1 opmerking:

  1. Och jee, ben jij er ook zo eentje die nooit iets in de gaten hebben :-), ik doe met je mee, ik merk het pas wanneer de bekeuring in de bus ligt, hoewel ik zelden te hard rij.

    BeantwoordenVerwijderen